Niko\u0142aj ponownie pok\u0142\u00f3ci\u0142 si\u0119 z \u017con\u0105. Chocia\u017c nie mo\u017cna tego nazwa\u0107 k\u0142\u00f3tni\u0105 w pe\u0142nym tego s\u0142owa znaczeniu: \u017cona wr\u00f3ci\u0142a do domu o pi\u0105tej rano i wydawa\u0142o jej si\u0119, \u017ce jest to ca\u0142kiem normalne.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSvet, prosz\u0119 wyja\u015bnij\u201d \u2013 zacz\u0105\u0142 \u2013 \u201eco przeszkodzi\u0142o ci przynajmniej w odbieraniu moich telefon\u00f3w?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eJestem strasznie zm\u0119czona\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a Swiet\u0142ana.<\/p>\n\n\n\n
— Zm\u0119czony? Po raz pierwszy s\u0142ysz\u0119, jak ludzie m\u0119cz\u0105 si\u0119 odpoczynkiem\u201d \u2013 zauwa\u017cy\u0142 Niko\u0142aj.<\/p>\n\n\n\n
Sveta odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do niego ostro.<\/p>\n\n\n\n
— Dlaczego? Mo\u017cesz zaj\u0105\u0107 si\u0119 czym\u015b innym, ale w ci\u0105gu dnia.<\/p>\n\n\n\n
— Co na przyk\u0142ad? I\u015b\u0107 do pracy? \u2013 Sveta si\u0119 roze\u015bmia\u0142a. — Czy pracuj\u0119? Czy ca\u0142kowicie straci\u0142e\u015b g\u0142ow\u0119? Wi\u0119c dlaczego w og\u00f3le mnie potrzebujesz?<\/p>\n\n\n\n
— Wi\u0119c jestem dla ciebie tylko \u017ar\u00f3d\u0142em dochodu? \u2013 zapyta\u0142 z wyrzutem.<\/p>\n\n\n\n
Sveta odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i posz\u0142a do sypialni, wykonuj\u0105c niejasny gest po\u017cegnalny. Niko\u0142aj spojrza\u0142 na drzwi i pr\u00f3bowa\u0142 sobie przypomnie\u0107, kiedy ostatni raz mieli ze sob\u0105 intymno\u015b\u0107. Zdecydowanie nie w tym miesi\u0105cu: Svet\u0119 czasem boli g\u0142owa, czasem nie ma czasu i z tysi\u0105ca innych powod\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Niko\u0142aj westchn\u0105\u0142 ponownie, zastanawiaj\u0105c si\u0119, dlaczego w og\u00f3le po\u015blubi\u0142 t\u0119 kobiet\u0119. I za ka\u017cdym razem odpowiada\u0142 sobie: Pochlebia\u0142a mi m\u0142odo\u015b\u0107 i uroda. Ona nie ma czterdziestu lat, on ma pi\u0119\u0107dziesi\u0105t. To jego wina i teraz za to p\u0142aci.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b rano m\u00f3j nastr\u00f3j by\u0142 zrujnowany. Wyszed\u0142 z domu, stan\u0105\u0142 przy samochodzie i zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce nie chce dzisiaj i\u015b\u0107 do pracy. Na szcz\u0119\u015bcie nie ma go kto zmusi\u0107, bo w pracy jest nie tylko szefem, ale i mistrzem. Opuszczaj\u0105c dziedziniec, zatrzyma\u0142 si\u0119 na chwil\u0119, po czym u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 szeroko. Same nogi zaprowadzi\u0142y go na rynek.<\/p>\n\n\n\n
Dawno, dawno temu, kiedy Niko\u0142aj by\u0142 m\u0142ody i niedo\u015bwiadczony, to tutaj zaczyna\u0142 si\u0119 jego biznes. Dzi\u015b jest to ca\u0142kiem przyzwoite przedsi\u0119wzi\u0119cie, cho\u0107 je\u015bli kopa\u0107 g\u0142\u0119biej… Ale niewielu podejmie ryzyko. Jak mo\u017cna wkopa\u0107 si\u0119 w sprawy osoby, kt\u00f3r\u0105 w mie\u015bcie znaj\u0105 wszyscy, a nawet urz\u0105d burmistrza czasem zwraca si\u0119 do niej o rad\u0119?<\/p>\n\n\n\n
\nW przesz\u0142o\u015bci on i jego zesp\u00f3\u0142 wstrz\u0105sali tym rynkiem najlepiej, jak mogli. Jednak nie tylko okradli tych, kt\u00f3rzy p\u0142acili, ale tak\u017ce ich chronili. To by\u0142y zabawne czasy, kiedy st\u0119\u017cenie po\u0142amanych nos\u00f3w i ludzi wywiezionych do lasu przekracza\u0142o rozs\u0105dne granice.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Kola zatrzyma\u0142 si\u0119 przy bramie targowej. Nic si\u0119 nie zmieni\u0142o. Cho\u0107 du\u017ce supermarkety z towarem lepszej jako\u015bci pojawi\u0142y si\u0119 w mie\u015bcie ju\u017c dawno temu, ludzie wci\u0105\u017c tu przychodzili. W\u0119drowa\u0142 mi\u0119dzy rz\u0119dami, a\u017c zda\u0142 sobie spraw\u0119, dok\u0105d zaprowadzi\u0142y go stopy.<\/p>\n\n\n\n
Serce zamar\u0142o mi bole\u015bnie \u2013 dawno go tu nie by\u0142o. Przed nim sta\u0142 stary kontuar, kt\u00f3ry kiedy\u015b by\u0142 jasny i kolorowy. Za nim kwiaty sprzedawa\u0142a w\u00f3wczas pi\u0119kna, odwa\u017cna dziewczyna Marusja. Jedyny, kt\u00f3ry nie zap\u0142aci\u0142 na rynku. \u017badne gro\u017aby nie pomog\u0142y. Nawet gdy pewnego wieczoru ch\u0142opcy j\u0105 zastraszyli, nie z\u0142ama\u0142o jej to. Musia\u0142 z ni\u0105 porozmawia\u0107 osobi\u015bcie, kiedy znalaz\u0142a si\u0119 w jego posiadaniu.<\/p>\n\n\n\n
Marusya by\u0142a nie tylko \u0142adna — zachwyca\u0142a swoj\u0105 urod\u0105. Kiedy Niko\u0142aj podszed\u0142 do jej lady, po prostu zamar\u0142, w milczeniu patrz\u0105c na ni\u0105. Dziewczyna, pal\u0105c go wzrokiem, w ko\u0144cu nie mog\u0142a tego znie\u015b\u0107:<\/p>\n\n\n\n
— Och, kto by pomy\u015bla\u0142, \u017ce g\u0142\u00f3wny tyran nie ma j\u0119zyka!<\/p>\n\n\n\n
Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce Niko\u0142aj wybudzi\u0142 si\u0119 z transu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZ moim j\u0119zykiem wszystko w porz\u0105dku, m\u00f3wi tylko wtedy, kiedy jest naprawd\u0119 potrzebny, i tylko to, co warto powiedzie\u0107\u201d. A dla niekt\u00f3rych \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 \u2013 jest jak miot\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna zarumieni\u0142a si\u0119, ale natychmiast odpowiedzia\u0142a ostro:<\/p>\n\n\n\n
\u201ePowiedz mi, po co przyszed\u0142e\u015b, bo inaczej swoim wygl\u0105dem ocieniasz moje kwiaty\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Z jakiego\u015b powodu sta\u0142o si\u0119 to zabawne. Usiad\u0142 obok jej kwiat\u00f3w i zacz\u0105\u0142 zaprasza\u0107 klient\u00f3w. Kto wtedy by\u0142by mu niepos\u0142uszny? W ci\u0105gu p\u00f3\u0142 godziny wszystkie kwiaty znikn\u0119\u0142y. Niko\u0142aj zeskoczy\u0142 z kontuaru, patrz\u0105c na dziewczyn\u0119 z wyzwaniem:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie zarobi\u0142em nawet napiwku.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChod\u017amy, dam ci co\u015b do picia, biedaku\u201d \u2013 za\u015bmia\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Nazywano Kol\u0119 na r\u00f3\u017cne sposoby, ale nikt nigdy nie nazwa\u0142 go \u201ebiednym facetem\u201d. Marusya mieszka\u0142a w baraku ze star\u0105 babci\u0105. Kiedy zobaczy\u0142 ich ogr\u00f3dek przed domem, zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce b\u0119d\u0105 musieli d\u0142ugo walczy\u0107, bo by\u0142y tam kwiaty, jak ma\u0142e wielokolorowe pole. Babcia by\u0142a \u015blepa i g\u0142ucha i po pi\u0119ciu minutach siedzenia z nimi wysz\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Marusja westchn\u0119\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
— Babcia ca\u0142kowicie si\u0119 podda\u0142a. Nie wiem, jak dalej bez niej \u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
-Gdzie s\u0105 twoi rodzice?<\/p>\n\n\n\n
— Szczerze m\u00f3wi\u0105c, nie wiem. Urodzi\u0142y i zapomnia\u0142y o mnie. Nawet nie wiem, czy \u017cyj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Siedzieli tak przez jaki\u015b czas. Wtedy Marusja spojrza\u0142a na niego i odprawi\u0142a go:<\/p>\n\n\n\n
— Czy to nie czas, aby\u015b wyszed\u0142? Twoje szczyg\u0142y prawdopodobnie ci\u0119 szukaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Kola by\u0142 zdezorientowany:<\/p>\n\n\n\n
— Dlaczego tak jest? Ka\u017cdy organizuje si\u0119 jak mo\u017ce. Nie chc\u0119 sprzedawa\u0107 kwiat\u00f3w na rynku.<\/p>\n\n\n\n
— Lepiej to odebra\u0107 inaczej, prawda? \u2013 Marusja odpowiedzia\u0142a mu tym samym tonem.<\/p>\n\n\n\n
Cierpliwo\u015b\u0107 Miko\u0142aja si\u0119 sko\u0144czy\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy kto\u015b zabra\u0142 twoje kwiaty? \u2013 zapyta\u0142, wychodz\u0105c trzaskaj\u0105c drzwiami tak mocno, \u017ce wylecia\u0142y z zawias\u00f3w. Gdy ju\u017c och\u0142on\u0105\u0142em, zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce by\u0142em podekscytowany. Przyby\u0142 do sklepu, kupi\u0142 nowe drzwi i poszed\u0142 do domu Marusi. Kiedy si\u0119 zbli\u017cy\u0142, ona ju\u017c wali\u0142a m\u0142otkiem w zawiasy. Widz\u0105c go, roze\u015bmia\u0142a si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 By\u0142em pewien, \u017ce wr\u00f3cisz. To prawda, pomy\u015bla\u0142em z narz\u0119dziami, a ty z ca\u0142ymi drzwiami. Postanowi\u0142e\u015b zaimponowa\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Kola zdawa\u0142 si\u0119 zarumieni\u0107, ale odpowiedzia\u0142 ostro, opieraj\u0105c drzwi o framug\u0119:<\/p>\n\n\n\n
— Jak do tej pory \u017cy\u0142e\u015b z takim j\u0119zykiem i nikt nie da\u0142 ci lekcji?<\/p>\n\n\n\n
— Nie by\u0142o odwa\u017cnych. \u2014 Marusya pokaza\u0142a mu j\u0119zyk.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy on pracowa\u0142 przy drzwiach, ona przygotowa\u0142a obiad.<\/p>\n\n\n\n
— No c\u00f3\u017c, zjemy kolacj\u0119? \u2013 zaproponowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
— Powa\u017cnie?<\/p>\n\n\n\n
— My\u015blisz, \u017ce da\u0142em ci trucizn\u0119? \u2013 Marusia za\u015bmia\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105:<\/p>\n\n\n\n
— Nie, my\u015bl\u0119, \u017ce nie umiesz gotowa\u0107. Zwykle ludzie tacy jak ty tego nie robi\u0105.<\/p>\n\n\n\n
— Mo\u017cesz pomy\u015ble\u0107, \u017ce ludzie tacy jak ty robi\u0105 tylko to, co gotuj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Zn\u00f3w go zaskoczy\u0142a: obiad by\u0142 doskona\u0142y. Wszystko posz\u0142o g\u0142adko. Babcia za\u0142o\u017cy\u0142a aparat s\u0142uchowy i zabawia\u0142a ich, \u017cyczliwie przeklinaj\u0105c m\u0142odzie\u017c. Kiedy zrobi\u0142o si\u0119 ciemno, Kola wsta\u0142:<\/p>\n\n\n\n
— Mi\u0142o mi by\u0142o porozmawia\u0107. Ju\u017c czas. Lepiej id\u017a do \u0142\u00f3\u017cka. Czy jutro o \u015bwicie zn\u00f3w b\u0119dziesz na rynku?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Oczywi\u015bcie, \u017ce chc\u0119 przeprowadzi\u0107 si\u0119 do miasta. Horyzont!<\/h3>\n\n\n\n
— Wow, masz plany! Czy wiesz, ile os\u00f3b takich jak Ty jest w mie\u015bcie?<\/p>\n\n\n\n
— Wiem, dziesi\u0105tki tysi\u0119cy. I jako\u015b si\u0119 ustabilizuj\u0105. Czy jestem g\u0142upszy od nich wszystkich? Znajd\u0119 tam miejsce dla siebie.<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Kilka tygodni p\u00f3\u017aniej, kiedy zmar\u0142a moja babcia, Marusya zdawa\u0142a si\u0119 nie wychodzi\u0107 przez noc.<\/p>\n\n\n\n
Sam Kola zorganizowa\u0142 pogrzeb i sam za wszystko zap\u0142aci\u0142. Marusya po prostu nie mog\u0142a znale\u017a\u0107 si\u0142y, aby wsta\u0107 lub siedzie\u0107 i patrze\u0107 w jeden punkt.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWyjad\u0119 jutro\u201d \u2013 powiedzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Kola stan\u0105\u0142 przed ni\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nigdzie ci\u0119 nie puszcz\u0119 \u2013 powiedzia\u0142, bior\u0105c jej r\u0119ce w swoje.<\/p>\n\n\n\n
— Jeste\u015b dobry, Kolka, bardzo dobry. Ale nie jestem dla ciebie odpowiedni. Potrzebujesz gospodyni domowej, kt\u00f3ra si\u0119 tob\u0105 zaopiekuje. Ale nie potrzebuj\u0119 tego. odejd\u0119. \u2014 Marusja u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 smutno.<\/h3>\n\n\n\n
Kola podskoczy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
— Roz\u015bmieszy\u0142o mnie. To ja decyduj\u0119, kogo potrzebuj\u0119. Dlaczego potrzebujesz tego miasta? Tutaj wszystko dla Ciebie zorganizuj\u0119, tak jak b\u0119dziesz mieszka\u0107 w raju.<\/p>\n\n\n\n
Marusia u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
— Kohl, zosta\u0144 dzisiaj.<\/p>\n\n\n\n
Nawet zakrztusi\u0142 si\u0119 ze szcz\u0119\u015bcia, tak d\u0142ugo czeka\u0142 na t\u0119 chwil\u0119. Odes\u0142a\u0142em wszystkie moje dziewczyny, ale teraz jestem zagubiony.<\/p>\n\n\n\n
T\u0119 noc pami\u0119ta\u0142 przez ca\u0142e \u017cycie \u2013 nie by\u0142o innych takich jak on. Ale rano, kiedy si\u0119 obudzi\u0142, Marusi nie zasta\u0142. Pozosta\u0142a tylko notatka: \u201eWybacz mi, Kohl. Kocham ci\u0119, ale nam to nie wyjdzie<\/em> \u201d . W\u015bciek\u0142y uderzy\u0142 w szafk\u0119. Dlaczego tak zdecydowa\u0142a? Z powodu rodziny czy rodzic\u00f3w?<\/p>\n\n\n\n
Kiedy ju\u017c troch\u0119 oprzytomnia\u0142em, zauwa\u017cy\u0142em na pod\u0142odze ma\u0142\u0105 fotografi\u0119, na kt\u00f3rej Marusya si\u0119 u\u015bmiecha\u0142a. Podni\u00f3s\u0142 go, d\u0142ugo si\u0119 mu przygl\u0105da\u0142, po czym w\u0142o\u017cy\u0142 go do kieszeni i wyszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Od tego czasu min\u0119\u0142o prawie trzydzie\u015bci lat…<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
— Wujku, wujku, upu\u015bci\u0142e\u015b to! — us\u0142ysza\u0142 z ty\u0142u.<\/p>\n\n\n\n
Odwracaj\u0105c si\u0119, Kolya zobaczy\u0142 oko\u0142o o\u015bmioletni\u0105 dziewczynk\u0119 trzymaj\u0105c\u0105 mu portfel. Poklepa\u0142 kieszenie \u2013 portfel rzeczywi\u015bcie znikn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
S\u0105dz\u0105c po ubraniu, dziewczyna mia\u0142a trudno\u015bci, ale ze znaleziskiem nie uciek\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzi\u0119kuj\u0119 bardzo\u201d \u2013 powiedzia\u0142, otwieraj\u0105c portfel i siadaj\u0105c przed ni\u0105. — Prosz\u0119 bardzo, kup sobie czekolad\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Poda\u0142 jej rachunki, ale ona, patrz\u0105c na zdj\u0119cie w jego portfelu, zada\u0142a niespodziewane pytanie:<\/p>\n\n\n\n
— Dlaczego masz w portfelu zdj\u0119cie mojej mamy?<\/h3>\n\n\n\n
Niko\u0142aj pod\u0105\u017cy\u0142 za jej spojrzeniem i zobaczy\u0142 to samo zdj\u0119cie. Obecnie zosta\u0142 starannie odrestaurowany i zalaminowany.<\/p>\n\n\n\n
— Twoja matka? — by\u0142 zaskoczony. — Czekaj, jak ma na imi\u0119 twoja matka?<\/p>\n\n\n\n
— Nastya. Ona i ja niedawno tu przyjechali\u015bmy, wynajmowali\u015bmy pok\u00f3j od mojej babci. Potem mama posz\u0142a do szpitala, a babcia przeklina\u0142a mnie, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce jestem jakim\u015b smutkiem. Ale to nieprawda! Mama wr\u00f3ci i wszystko b\u0119dzie dobrze.<\/p>\n\n\n\n
— W kt\u00f3rym szpitalu jest mama? Czy sam j\u0105 odwiedzi\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
— Tak, cz\u0119sto. Chcesz, \u017cebym ci pokaza\u0142? \u2013 dziewczyna by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa. \u2013 Powoli przechodz\u0119 tylnym wej\u015bciem. Mama zawsze p\u0142acze, ale potem karmi j\u0105 owsiank\u0105 i herbat\u0105. To prawda, \u017ce \u200b\u200b\u200b\u200bjest im zimno.<\/p>\n\n\n\n
Ich kroki sz\u0142y obok siebie, a Miko\u0142aj nie m\u00f3g\u0142 zrozumie\u0107, jak matka dziewczynki mo\u017ce by\u0107 tak podobna do Marusi, \u017ce jej c\u00f3rka nawet ich dezorientuje.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 T\u0119dy \u2013 wskaza\u0142a tylne drzwi.<\/p>\n\n\n\n
— Nie, chod\u017amy tak jak oczekiwa\u0142em.<\/p>\n\n\n\n
Natychmiast podeszli do nich przy wej\u015bciu do szpitala.<\/p>\n\n\n\n
— Wizyty dopiero za godzin\u0119!<\/p>\n\n\n\n
Niko\u0142aj bez wahania poda\u0142 pieni\u0105dze swojej siostrze:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Zabierz nas do jej matki.<\/p>\n\n\n\n
Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce go rozpozna\u0142a i pomog\u0142a mu szybciej dosta\u0107 si\u0119 do odpowiedniego pokoju. Wkr\u00f3tce pojawi\u0142 si\u0119 lekarz.<\/p>\n\n\n\n
— Niko\u0142aj Afanasjewicz, gdyby mnie ostrzegli, spotka\u0142bym go.<\/p>\n\n\n\n
Nakaza\u0142 cisz\u0119. Dziewczyna rzuci\u0142a si\u0119 na m\u0142od\u0105 kobiet\u0119 le\u017c\u0105c\u0105 na \u0142\u00f3\u017cku. Niko\u0142aja przeszed\u0142 dreszcz \u2013 to by\u0142a Marusja.<\/p>\n\n\n\n
— Przyjd\u0119 do ciebie wkr\u00f3tce. — Niko\u0142aj zamkn\u0105\u0142 drzwi i zosta\u0142 z ni\u0105 sam.<\/p>\n\n\n\n
— Kim jeste\u015b? zapyta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Kobieta, oko\u0142o dwudziestoletnia, spojrza\u0142a na niego i u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
— Powiniene\u015b widzie\u0107 swoj\u0105 twarz.<\/p>\n\n\n\n
Niko\u0142aj przypomnia\u0142 sobie jej s\u0142owa i zapyta\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Jeste\u015b bardzo podobny do Marusi. Kim dla niej jeste\u015b?<\/p>\n\n\n\n
\u201eJestem jej c\u00f3rk\u0105 i co\u015b mi m\u00f3wi, \u017ce twoja te\u017c\u201d \u2013 powiedzia\u0142a. — Jeste\u015b Nikolai, prawda? Zanim moja matka umar\u0142a, prosi\u0142a, \u017cebym ci\u0119 odnalaz\u0142 i powiedzia\u0142, kim jestem. C\u00f3\u017c, znalaz\u0142em, ale od razu ba\u0142em si\u0119 podej\u015b\u0107 \u2013 nie by\u0142em pewien, czy w to uwierzycie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie mo\u017cna nie uwierzy\u0107, \u017ce jeste\u015b c\u00f3rk\u0105 Marusi\u201d. A tym bardziej moja c\u00f3rka\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 zdziwiony Miko\u0142aj. — Twoja matka i ja…<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiem, mama uciek\u0142a, bo wpad\u0142a w z\u0142e towarzystwo\u201d \u2013 przerwa\u0142a dziewczyna.<\/p>\n\n\n\n
Miko\u0142aj usiad\u0142 na krze\u015ble.<\/p>\n\n\n\n
— Dlaczego mi nie powiedzia\u0142a? Ja bym wszystko uporz\u0105dkowa\u0142… Marusyi ju\u017c nie ma, prawda? \u2013 zapyta\u0142, podnosz\u0105c wzrok.<\/p>\n\n\n\n
— Tak, zmar\u0142a w zesz\u0142ym roku. Starali\u015bmy si\u0119, jak mogli\u015bmy, ale jej m\u0105\u017c nas wyrzuci\u0142. Dlatego znale\u017ali\u015bmy si\u0119 w tym mie\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n
Niko\u0142aj po cichu wyszed\u0142 i uda\u0142 si\u0119 do gabinetu lekarza.<\/p>\n\n\n\n
— Co si\u0119 z ni\u0105 dzieje?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ma z\u0142o\u017cone z\u0142amanie. Aby tak upa\u015b\u0107, trzeba spr\u00f3bowa\u0107. Musi ca\u0142y czas le\u017ce\u0107. Mo\u017cna oczywi\u015bcie zainstalowa\u0107 specjalne urz\u0105dzenie, ale nie jest to tanie\u201d \u2013 wyja\u015bni\u0142 lekarz.<\/p>\n\n\n\n
Kola po\u0142o\u017cy\u0142 na stole plik pieni\u0119dzy.<\/p>\n\n\n\n
— Je\u015bli potrzebujesz wi\u0119cej, zadzwo\u0144. Kiedy mog\u0119 to odebra\u0107?<\/p>\n\n\n\n
— Znacie si\u0119? \u2013 lekarz by\u0142 zaskoczony.<\/p>\n\n\n\n
Niko\u0142aj uni\u00f3s\u0142 brwi.<\/p>\n\n\n\n
— Czy to ma dla ciebie znaczenie?<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, oczywi\u015bcie, przepraszam, wszystko za\u0142atwi\u0119\u201d \u2013 lekarz zawaha\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy Niko\u0142aj przywi\u00f3z\u0142 Nasty\u0119 i jej c\u00f3rk\u0119 do domu, jego \u017cona Swieta by\u0142a w\u015bciek\u0142a. Krzycza\u0142a i tupa\u0142a, ale on spokojnie powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\n— Z\u0142o\u017cy\u0142em pozew o rozw\u00f3d. Widzisz, by\u0142em z tob\u0105 prawdopodobnie ze strachu przed samotno\u015bci\u0105. Teraz si\u0119 nie boj\u0119. Mam c\u00f3rk\u0119 i wnuczk\u0119.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Nie wyobra\u017ca\u0142 sobie nawet, \u017ce b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 cieszy\u0107 si\u0119 zaciszem domu. Nastya opowiedzia\u0142a mu o Marusie, jego wnuczka Valechka czyta\u0142a mu lub gra\u0142a, a Miko\u0142aj j\u0105 obserwowa\u0142. Teraz zrozumia\u0142, \u017ce Marusya da\u0142a mu to, o czym zawsze marzy\u0142. Nastya nazwa\u0142a go tat\u0105, a Valechka nazwa\u0142a go Niko\u0142ajem, twierdz\u0105c, \u017ce dziadkowie nigdy nie s\u0105 tak m\u0142odzi.<\/p>\n\n\n\n
— Rozumiesz, nigdy nie mia\u0142em ojca. To uczucie nie do opisania. Szkoda, \u017ce \u200b\u200bmama tego nie widzi.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie p\u0142acz, g\u0142uptasie\u201d \u2013 Niko\u0142aj j\u0105 u\u015bciska\u0142. — Teraz jeste\u015bmy razem i wszystko b\u0119dzie dobrze.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy jego dziewczyny zasn\u0119\u0142y, poszed\u0142 do biura. Wyniki testu DNA Nastyi by\u0142y zerowe. By\u0142a c\u00f3rk\u0105 Marusi, ale nie jego c\u00f3rk\u0105.<\/h3>\n\n\n\n
Miko\u0142aj kr\u0119ci\u0142 papierem w d\u0142oniach, po czym podar\u0142 go na drobne kawa\u0142ki, w\u0142o\u017cy\u0142 do popielniczki i podpali\u0142. Kiedy sp\u0142on\u0105\u0142 doszcz\u0119tnie, u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 i poszed\u0142 spa\u0107. Jutro by\u0142 d\u0142ugi dzie\u0144: zakupy, a potem wyb\u00f3r szko\u0142y dla mojej wnuczki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Niko\u0142aj ponownie pok\u0142\u00f3ci\u0142 si\u0119 z \u017con\u0105. Chocia\u017c nie mo\u017cna tego nazwa\u0107 k\u0142\u00f3tni\u0105 w pe\u0142nym tego s\u0142owa znaczeniu: \u017cona wr\u00f3ci\u0142a do domu o pi\u0105tej \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":4360,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-4359","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/daily24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4359","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/daily24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/daily24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/daily24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/daily24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4359"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/daily24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4359\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4361,"href":"https:\/\/daily24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4359\/revisions\/4361"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/daily24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/4360"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/daily24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4359"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/daily24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4359"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/daily24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4359"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}