Nie masz wieści od swoich dzieci, a rana jest tak głęboka, że ​​nieuchronnie, niemal wbrew twojej woli, pojawia się pytanie:

„Skoro oni wykreślili mnie ze swojego życia, czy ja mogę wykreślić ich z mojego dziedzictwa?”.

Pojawia się poczucie winy, wybucha gniew, wahasz się… a przede wszystkim gubisz się w błędnych przekonaniach.

Bo między tym, co „słyszałeś”, a tym, co faktycznie zezwala prawo, często istnieje przepaść.

Czy we Francji naprawdę można wydziedziczyć własne dzieci?

We Francji dzieci są chronione zasadą dziedziczenia przymusowego: niezależnie od okoliczności, minimalna część majątku należy do nich. Innymi słowy, nie można ich całkowicie wykluczyć z dziedziczenia, nawet w przypadku głębokiego rozpadu rodziny.

Część oznaczona jako „zarezerwowana” zależy od liczby dzieci:

• 1 dziecko  : musi otrzymać co najmniej połowę spadku.
• 2 dzieci  : dzielą się co najmniej dwiema trzecimi majątku.
• Trójka lub więcej dzieci  : co najmniej trzy czwarte majątku jest wspólne.

Pozostała część majątku odpowiada części rozporządzalnej: jest to udział, którym możesz swobodnie rozporządzić na rzecz wybranej przez siebie osoby lub organizacji.

„A co, jeśli byliby odrażający?” Rzadkie wyjątki, które istnieją

Mówi się czasem, że brak szacunku lub zerwanie kontaktu wystarczy, by wydziedziczyć dziecko. W rzeczywistości samo zaprzestanie rozmów nie wystarczy.

Istnieją bardzo wyjątkowe sytuacje, ściśle uregulowane prawnie, w których spadkobierca może zostać wykluczony, zwłaszcza poprzez mechanizm niegodności dziedziczenia. Dotyczy to wyjątkowo poważnych zachowań wobec krewnego i wiąże się ze złożoną procedurą prawną opartą na określonych warunkach.

Innymi słowy: w przypadku zdecydowanej większości rodzin znajdujących się w konflikcie jesteśmy bardzo dalecy od takich scenariuszy.

Co możesz zrobić legalnie, aby odzyskać kontrolę

Prawo rodzinne. Sędzia z książką siedzący przy białym drewnianym stole, skupiony na postaci rodziców i dzieci.

Mimo że nie da się całkowicie „pozbawić” dziecka prawa do dziedziczenia, istnieją pewne sposoby, aby temu zapobiec.

1) Wykorzystaj dostępną kwotę w sposób przemyślany

Możesz wybrać opcję przeniesienia tego udziału do:

• kolejne dziecko, jeśli masz więcej niż jedno,
• Twój małżonek, w zależności od sytuacji rodzinnej,
• osoba godna zaufania,
• stowarzyszenie bliskie Twojemu sercu.

2) Sporządź jasny i zgodny z prawem testament

Testament sporządzony bez udziału notariusza jest dopuszczalny, pod warunkiem przestrzegania ścisłych zasad: musi zostać napisany w całości odręcznie, dokładnie opatrzony datą i podpisany.

W praktyce, jeśli zależy Ci na uniknięciu ewentualnych sporów, skorzystanie z usług notariusza pozostaje najbezpieczniejszym rozwiązaniem.

3) Zaplanuj darowizny z wyprzedzeniem, w ramach dopuszczalnych prawem limitów.

Darowizny składane za życia mogą pomóc w uporządkowaniu majątku. Należy jednak pamiętać, że jeśli darowizny te naruszają przysługującą Ci część majątku, mogą zostać ponownie włączone i zbilansowane w momencie dziedziczenia.

Pułapka emocjonalna: podejmowanie decyzji w gniewie

Kiedy milczenie lub odrzucenie dziecka powoduje cierpienie, potrzeba „karania” jest zrozumiała. Ale spadek jest uregulowany prawnie, a nie emocjonalnie. Testament spisany w gniewie może przynieść odwrotny skutek: konflikty, postępowania prawne i nieodwracalne rozłamy.

Jeśli to możliwe, mediacja rodzinna, nawet krótka, może czasem uspokoić sytuację lub, jeśli się nie uda, pomóc w podjęciu spokojniejszej decyzji.

Dobrze  przygotowany spadek we Francji  jest także ostatnim gestem w stronę samego siebie: ochroną tego, co najważniejsze, bez pozwalania, by ból decydował za nas.