Wiosną i jesienią tysiące szpaków zbierają się, by tańczyć w harmonii na duńskim niebie, tworząc chmury tak ogromne, że zasłaniają słońce.

Dwa razy w roku na niebie nad bagnami Morza Wattowego w południowo-zachodniej Danii rozgrywa się zapierający dech w piersiach spektakl.

O zmierzchu setki tysięcy szpaków  rozpoczynają znany im tylko powietrzny balet.

Wirują, falują, dzielą się i przegrupowują, wykonując niesamowite choreografie na niebie. Ich  stada  są tak gęste, że przyćmiewają niebo i na krótko zasłaniają słońce.

Piękne i hałaśliwe zjawisko, nazywane przez Duńczyków  „ czarnym słońcem ”. Jest ono ściśle związane z migracją. Szpaki  zimują we Francji i Anglii. Między kwietniem a majem większość z nich migruje do  Skandynawii  , aby gniazdować na bagnach.

Pod koniec września wyruszą w podróż powrotną. Jeśli wiosną przybędą kolejnymi falami, tworząc chmury liczące od 300 000 do 500 000 małych ptaków, jesienią, przed odlotem, może ich być milion! Nic w porównaniu z chmurami, które rozświetlają niebo nad Francją w niektóre wieczory pod koniec lata.

Cel: ucieczka przed ptakami drapieżnymi

Naukowcy uważają, że szpaki latają w zwartych grupach i regularnie zmieniają kierunek, aby bronić się przed drapieżnikami – zwłaszcza  sokołami wędrownymi . Ta technika pozwala im odstraszać ptaki drapieżne, które z obawy przed zranieniem nigdy nie przedostają się przez stado.

Nierzadko zdarza się również, że  małe szpaki  kontratakują i zrzucają lepkie odchody na skrzydła swoich wrogów… uniemożliwiając im lot! Jednak inne ptaki drapieżne, liczne na bagnach, cierpliwie czekają na ranne szpaki, te pozostające w tyle i te, które pierwsze wylądują w trzcinach.

Idealna synchronizacja ptaków

Synchronizacja ptaków jest   tak doskonała, że ​​naukowcy próbowali rozwikłać jej tajemnice. Według Wayne’a Pottsa z Uniwersytetu Utah (USA), każdy ptak reaguje na ruchy siedmiu najbliższych ptaków, ale każdy z nich może je również inicjować.

Rezultat jest raczej efektem matematyczno-fizycznym niż biologicznym. W 1986 roku Amerykanin Craig W. Reynolds stworzył model tych chmur za pomocą  programu komputerowego o nazwie Boids  – skrótu od słów „bird” i „-oid”, co po francusku oznacza „Oisoïde” (w kształcie ptaka).

„Czarne Słońce” – atrakcja turystyczna

Turyści z całego świata przybywają tłumnie, aby podziwiać to „czarne słońce”. Specjalne pociągi łączą Kopenhagę z miastem Tønder, na granicy z Niemcami, lub z Ribe, najstarszym średniowiecznym miastem w kraju (VIII wiek), w ciągu trzech godzin. Pod koniec kwietnia oraz od września do października organizowane są spacery z przewodnikiem po bagnach  Parku Narodowego Morza Wattowego  i okolicach. Chociaż obserwacja tego spektaklu wymaga cierpliwości, najlepiej wybrać się z przewodnikiem przyrodniczym, aby znaleźć najlepsze miejsca do obserwacji.