Czy duży szary gołąb regularnie pojawia się w Twoim ogrodzie? Wiele osób myli go z niechcianym intruzem. Jednak jego obecność świadczy o czymś zupełnie innym.

1/5 Jak rozpoznać gołębia grzywacza

To największy z naszych gołębi, znacznie bardziej imponujący niż gołąb miejski. Można go rozpoznać po wielkości , niebieskoszarym upierzeniu, a przede wszystkim po wyraźnie widocznej białej plamie po obu stronach szyi. W locie na jego skrzydłach widać dwa białe paski.

Jego śpiew jest nie do pomylenia: głębokie, powtarzalne gruchanie w pięciu taktach, rozbrzmiewające echem wśród koron drzew w cieplejszych miesiącach. Wielu słyszy go każdego ranka, nie potrafiąc go zidentyfikować. A jednak jest to jeden z najbardziej rozpoznawalnych głosów w naszych ogrodach.

Należy jednak pamiętać, że młode grzywacze nie mają jeszcze białych plam na szyi, co może wprowadzać obserwatorów w błąd. Ptak ten, dawniej zamieszkujący lasy, obecnie często pojawia się na terenach wiejskich, w zadrzewionych obszarach, dużych parkach miejskich i ogrodach . W ciągu zaledwie kilku dekad stał się jednym z najliczniejszych ptaków na naszych terenach zielonych. Jego obecność nie jest zatem ani wyjątkowa, ani niepokojąca.

2/5 Skąd wzięła się jego reputacja „szkodliwego”?

Ten negatywny obraz wynika z bardzo realnego szczegółu. Grzywacz żywi się głównie roślinami : żywi się głównie nasionami, ale także trawami, młodymi pędami, pąkami i jagodami. W ogrodzie warzywnym może więc dziobać sadzonki, podgryzać kapustę lub młodą sałatę, ku wielkiemu niezadowoleniu ogrodników.

W rolnictwie problem jest poważniejszy. W uprawach na dużą skalę jego skupiska mogą wyrządzać poważne szkody , szczególnie w uprawach słoneczników, grochu i rzepaku – zarówno podczas siewu, jak i wzrostu. To właśnie to zachowanie sprawiło, że zyskał on reputację ptaka problematycznego.

Istnieje jednak duża różnica między tym a nazywaniem go „szkodliwym” szkodnikiem ogrodowym. Ponieważ to określenie, którego wielu nadal używa, nie odzwierciedla rzeczywistej sytuacji ani tego, co mówi prawo. I tu właśnie kryje się prawdziwa niespodzianka.

3/5 Nie, to nie jest automatycznie „szkodnik”

Zacznijmy od samego słowa. Od czasu wejścia w życie ustawy z 8 sierpnia 2016 r. termin „szkodliwy” nie jest już oficjalnym terminem : kodeks ochrony środowiska odnosi się teraz do gatunku ESOD, czyli gatunku, który może wyrządzić szkodę. Stare słowo przetrwało w języku potocznym, ale nie odzwierciedla już obecnego postrzegania zwierzęcia.

Przede wszystkim, gołąb grzywacz podlega ścisłej regulacji prawnej . Nie jest gatunkiem chronionym, lecz zwierzyną łowną : można na niego polować wyłącznie w okresach i na warunkach określonych w przepisach. Pozostaje on zwierzyną łowną wszędzie, również w ogrodzie.

W zależności od lokalnych uwarunkowań, prefekt może również sklasyfikować go jako gatunek niebezpieczny (ESOD) corocznym dekretem, na określonych obszarach i w określonych okresach, głównie ze względu na szkody w rolnictwie. Jednak w żadnym przypadku osoba prywatna nie może go swobodnie zabijać ani chwytać na swoim terenie: odstrzał wymaga między innymi ważnego zezwolenia na polowanie i przestrzegania surowych przepisów.

4/5 Co naprawdę oznacza jego obecność

A oto druga strona medalu. Jeśli gołąb grzywacz wraca do twojego ogrodu, to po prostu dlatego, że oferuje mu on pewne zasoby: pożywienie , drzewa lub żywopłoty, na których może usiąść, spokojne miejsce do lądowania lub założenia gniazda. Nic niepokojącego – raczej oznaka gościnności ogrodu.

Musimy jednak zachować ostrożność. Grzywacz to pospolity, niezwykle adaptowalny gatunek , zdolny do życia nawet w parkach dużych miast. Jego sama obecność nie wystarcza zatem do oceny bogactwa ekologicznego ogrodu: równie łatwo zadomowi się w bujnej zieleni, jak i w zupełnie zwyczajnym środowisku.

Jedno jest jednak pewne: gatunek ten ma się dobrze. Monitoring francuskiego Urzędu ds. Różnorodności Biologicznej wykazuje znaczny wzrost liczebności lęgów – około 124% w perspektywie długoterminowej (między 1996 a 2019 rokiem). To właśnie ta ekspansja doprowadziła go do naszych ogrodów.

5/5 Ptak pełen symboliki

Poza swoim naturalnym znaczeniem, gołąb zawsze pobudzał wyobraźnię. Jako kuzyn gołębia , dzieli z nim odwieczną symbolikę pokoju , łagodności i harmonii. Widok jednego z tych ptaków siadającego w pobliżu domu od dawna uważany jest za pomyślny omen.

Gołębie grzywacze tworzą również monogamiczne pary w okresie lęgowym, w których oboje partnerzy wspólnie wychowują młode. Tradycja ludowa czerpała z tej współpracy obraz przywiązania, domu i czułości. W niektórych wierzeniach ich przybycie jest wręcz postrzegane jako sygnał otuchy, życzliwa obecność.

Oczywiście, niczego z tego nie należy brać dosłownie. Ale następnym razem, gdy gołąb grzywacz zagrucha w twoim ogrodzie, będziesz wiedział, czego się spodziewać. Ani to zły omen, ani koniecznie niemile widziany: po prostu dziki ptak, który znalazł pożywienie i schronienie w twoim ogrodzie.