ANALIZA – Są dyskretni, często milczący, a czasem nieśmiali.

Takie zachowania mogą prowadzić do dezorientacji i błędnych ocen.

Przyjrzyjmy się bliżej profilowi ​​o nieoczekiwanej, ale bardzo realnej głębi.

W towarzystwie prywatnym lub zawodowym  introwertyk  stoi nieco z boku i słucha bez interwencji, podczas gdy ekstrawertyk zabiera głos i inicjuje dyskusję.

Jest to najpowszechniejszy pogląd na dychotomię introwersji i ekstrawersji.

Nie jest on całkowicie błędny. Jednak wnioski wyciągnięte z tych dwóch zachowań są zazwyczaj błędne. Najczęściej ten pierwszy jest postrzegany jako nieśmiały, wręcz niepewny siebie, zimny lub nieco obojętny i wycofany, podczas gdy ten drugi jest opisywany jako ciepły, hojny i zaangażowany.

Aby zrozumieć genezę tych błędnych podejść, musimy powrócić do psychologicznej definicji tych pojęć.  Carl Gustav Jung  (1875–1961) jako pierwszy zdefiniował pojęcia ekstrawersji i introwersji. Psychiatra i twórca psychologii analitycznej zdefiniował dwa typy osobowości w oparciu o ukierunkowanie ich energii. Jeden jest ukierunkowany…