Pamiętasz, kiedy ostatnio twój ulubiony kwiat kwitł tak jak w kwiaciarni?

Ja też prawie zapomniałam. Ciągle go podlewam, ale nadal nie kwitnie obficie.

Ale ostatnio odwiedziłam przyjaciółkę, a jej kwiaty były po prostu oszałamiające, wszystkie rozkwitały jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Jak to możliwe?

Okazuje się, że istnieje pewien trik: aby zapewnić sobie bujne i długotrwałe kwitnienie, potrzebny jest specjalny nawóz. Sekret jest prosty i łatwo dostępny, więc dzielę się nim z Wami, abyście i Wy mogli cieszyć się swoimi kwiatami.

Aby zapewnić jeszcze piękniejsze i bujne kwiaty, ogrodnicy zalecają nawożenie roślin w okresie pączkowania. Jednym z takich nawozów jest olej rycynowy, który sprzyja bujnemu i dłuższemu kwitnieniu oraz wytwarzaniu większych, bardziej żywych kwiatostanów.

Przygotowanie

1. Do butelki o pojemności litra wlewa się wodę o temperaturze pokojowej i dodaje do niej
2. 1 łyżeczka oleju rycynowego.
3. Następnie szczelnie zamknij pokrywkę i dokładnie wstrząśnij zawartością.

Olej rycynowy należy rozbić na drobne cząsteczki i dokładnie wymieszać z wodą, aby uniknąć poparzenia korzeni rośliny.

Zaraz po wstrząśnięciu, gdy olej rycynowy jeszcze nie wyparuje, podlej kwiaty.

• Jeśli roślina kwitnie raz w roku, to jedno takie nawożenie w zupełności wystarczy.
• Jeśli roślina kwitnie nieprzerwanie, można ją nawozić olejem rycynowym raz w miesiącu.

KROPLA JODU — I NIE POZNASZ SWOJEGO GERANIUM!

Pelargonie można uprawiać z nasion, jednak ja wolę sadzonki, które wysiewa się od połowy lutego do początku marca.

W tym czasie konieczne jest już przycinanie pelargonii.

Pelargonie to rośliny lubiące słońce, a zimą, gdy brakuje światła, roślina staje się wyciągnięta i nieatrakcyjna.
Należy przycinać gołe pędy do pożądanej wysokości (oczywiście nie do pnia); to właśnie z nich wyrosną nowe pędy.

Możesz również odnawiać pelargonię każdego roku, sadząc ją z nowej sadzonki, tak jak robiły to nasze prababcie w dawnych czasach.

Do rozmnażania pelargonii nadają się sadzonki wierzchołkowe o długości ok. 7 cm, zawierające od 3 do 5 liści.

Sadzonki ścinamy, wykonując ukośne cięcie pod pąkiem, odrywamy dolną parę liści, osuszamy miejsce odcięcia i miejsce oderwania liści przez 2-3 godziny, tak aby miejsce odcięcia było przykryte folią, i od razu sadzimy je w przygotowanych doniczkach z ziemią, lekko podlewając.

Aby uzyskać bujny krzew, odetnij wierzchołkowy pąk. Posadź w jasnym miejscu, ale nie na słońcu!

Wiele osób po prostu ścina sadzonki i wkłada je do wody. Polecam dodanie tabletek węgla aktywowanego do słoika z wodą, aby zapobiec ich gniciu.

Korzenie tworzą się bardzo szybko. Następnie sadzi się je w doniczkach.

Doniczka powinna być mała. Pelargonie nie potrzebują dużo ziemi. Im szybciej korzenie obrastają bryłę korzeniową, tym szybciej roślina zakwitnie, a im mniejsza doniczka, tym bardziej obfite będą kwiaty.

W dużych doniczkach rośliny mogą w ogóle nie kwitnąć; nie potrzebują tego – życie jest już piękne, więc po co się tym przejmować? Można nawet posadzić kilka sadzonek w jednej doniczce.

W trakcie ukorzeniania dolne liście mogą zżółknąć — usuń je, gdy tylko pojawi się kilka nowych liści.

Aby uzyskać piękny, bujny krzew, należy uszczypnąć wierzchołek rośliny przy 8-10 liściu, pędy boczne przy 6-8 liściu i stale obracać doniczkę, aby krzew rósł równomiernie.

Pelargonia uwielbia:

• słońce (ale toleruje także lekki cień);
• ciepłe (ale przetrwa bardzo lekkie przymrozki jesienne);
• rzadkie, ale obfite podlewanie;
• dobry drenaż w doniczce;
• gleba średnio żyzna, nawet uboga (w przeciwnym razie będzie dużo zieleni, ale mało kwiatów);
• regularne karmienie;
• usuwanie przekwitniętych kwiatostanów w celu kontynuacji kwitnienia.

W razie konieczności sadzonki można pobierać w czerwcu-lipcu.

Woda jodowa jest bardzo dobrym nawozem:

• Rozpuść 1 kroplę jodu w 1 litrze wody i wlej 50 ml tej mieszaniny na ścianki naczynia.

Nie przesadzaj, żeby nie spalić korzeni!

Po takim podlewaniu pelargonia kwitnie nieprzerwanie i wspaniale!

Jeżeli liście żółkną, przyczyny mogą być następujące:

• Jeżeli zasychają jedynie brzegi liści, przyczyną jest brak wilgoci;
• Jeżeli liście więdną lub gniją, przyczyną jest nadmiar wilgoci.

W obu przypadkach liście mogą opadać.

Łodyga jest odsłonięta, dolne liście opadają — brak światła.

Latem pelargonie uwielbiają przebywać na zewnątrz – wynieś je na balkon lub do ogrodu, albo posadź w ziemi.

Początkowo, po stresie związanym ze zmianą miejsca, pelargonia będzie chorować, a jej liście mogą żółknąć i opadać. Później jednak zachwyci Cię obfitym kwitnieniem.

Pelargonia kwitnie niesamowicie na zewnątrz, a krzew rośnie znacznie szybciej, niż kiedykolwiek radził sobie w domu.

W słońcu liście pelargonii przybierają niekiedy różowy kolor — jest to zjawisko normalne, podobnie jak „opalenizna”, i roślina nie jest z tego powodu ani zdrowsza, ani gorsza.

Jesienią, gdy temperatura wynosi 10-12 stopni, pelargonie „cieszą się” taką temperaturą!

Pelargonie można trzymać na zewnątrz do pierwszych przymrozków, kiedy temperatura spadnie do +2-5°C. Następnie należy je przyciąć, przesadzić i umieścić w chłodnym miejscu (10-12°C) na okres spoczynku zimowego lub, stopniowo przyzwyczajając je do cieplejszych temperatur, przenieść do domu, gdzie będą nadal kwitnąć.

Pelargonia jest zielonym amuletem!

Nasi mądrzy przodkowie uważali geranium za symbol ciepła i komfortu w domu. Trudno wyobrazić sobie rosyjski parapet bez geranium. Nawiasem mówiąc, według astrologów geranium chroni przed „złym okiem” i gasi wszelką negatywną energię w domu.

• Pelargonia jest uważana za talizman chroniący dom przed intruzami i łagodzący kłótnie. Pelargonia sprawia, że ​​ludzie stają się bardziej tolerancyjni i życzliwi.
• Aromat kwiatu pomaga złagodzić depresję i wzmacnia układ nerwowy. Jeśli doniczka z pelargonią zostanie umieszczona w pomieszczeniu o strefie geopatogennej, roślina zneutralizuje wszystkie jej szkodliwe działanie.
• Pelargonia pomaga również w miłości – dlatego ukochanej osobie należy podarować szkarłatny kwiat pelargonii. Aby ukochana osoba odwzajemniła ten gest, pelargonia powinna pozostać w jej domu.
• Liście pelargonii zawierają olejek eteryczny; aby się o tym przekonać, wystarczy potrzeć liść palcami. Olejek jest szczególnie intensywny w letnim słońcu. Pomaga to roślinie chronić się przed przegrzaniem. Uważa się, że pelargonie pozostawione na zewnątrz w upalną, suchą pogodę, o zachodzie słońca łatwo dostrzec nad nimi poświatę. Efekt ten jest właśnie zasługą olejków eterycznych aktywnie produkowanych przez pelargonie.
• Liście pelargonii odstraszają mole, muchy i inne owady. Zaleca się pocieranie zwierząt pelargonią w celu odstraszenia owadów.
• Geranium może być stosowany w leczeniu bólów głowy i przeziębień.
• Ta roślina oczyszcza powietrze i zabija szkodliwe bakterie. Aby poczuć się bardziej energicznym, wystarczy usiąść obok niej na 10 minut dziennie.
• Olejek geraniowy, dostępny w aptekach, może być stosowany do oczyszczania powietrza. Wystarczy dodać 3-4 krople do lampy zapachowej. Olejek geraniowy reguluje gospodarkę hormonalną. Pobudza również zmysły, dlatego podczas romantycznej kolacji można dodać 5 kropli olejku geraniowego do lampy zapachowej.
• Geranium jest niezwykle pomocne dla osób mających problemy z układem nerwowym, cierpiących na nadciśnienie, bezsenność, choroby układu pokarmowego i serca.
• Pelargonia wykazuje znaczną pomoc w leczeniu chorób pęcherzyka żółciowego i wątroby.
• Liść pelargonii przyłożony do bolącego miejsca złagodzi ból wywołany zapaleniem ucha, zapaleniem korzonków nerwowych i bólem zęba.
• W przypadku bólu zęba tradycyjni uzdrowiciele zalecają, aby nie umieszczać liścia geranium w ustach, lecz przywiązać go do zewnętrznej strony policzka.
• W przypadku zapalenia korzonków nerwowych liście rozgniata się i przykłada na plecy w formie kompresu.
• Podobny kompres przykłada się do ramienia (miejsca, w którym wyczuwa się tętno) w przypadku wysokiego ciśnienia krwi.
• Według znachorów, już sama uprawa pelargonii w domu zapobiega powstawaniu nowotworów.
• Z kolei parapsycholodzy twierdzą, że geranium równoważy zaburzone przez chorobę pole biologiczne człowieka.